arrow_drop_up arrow_drop_down
8 februari 2020 

Inclusief spelen = samen spelen

Kinderen in een rolstoel zielig? Dacht het niet.
Klik op Youtube maar eens op ‘wheelchair backflip’ en je valt van verbazing zelf achterover van je stoel. WCMX heet deze sport en het is supergaaf om te zien.

De laatste jaren ontwerp ik regelmatig speelruimtes waar iedereen kan spelen. In het begin vond ik het wel wennen bij de observaties. Ik had er weinig ervaring mee… In mijn jeugd kwam ik nooit kinderen met een handicap tegen en dat zullen veel mensen herkennen. Het ruige gedrag op een schoolplein met cluster 4 kinderen (autisme/ADHD) kan heftig overkomen als je er niet dagelijks mee te maken hebt. Het bleek gewoon een kwestie van wennen. Uiteindelijk hielpen ze mij zelfs met het opmeten en hadden we de grootste lol. En zo is het ook voor kinderen. Door samen te spelen groeien kinderen met en zonder handicap samen op en dan is het ineens heel gewoon je vriendje.

Een speeltuin geschikt maken voor samen spelen is nog niet zo gewoon. Meestal zijn speeltuinen niet bruikbaar voor kinderen met een beperking. Er is nog te weinig kennis bij de meeste ontwerpers. En dan zie je speeltuinen met veel zand waardoor de speeltoestellen onbereikbaar zijn voor een kind in een rolstoeler. Of er is een zandbak met een onneembare hoge betonnen rand. En niet alleen de speelplek moet bruikbaar zijn, ook de speeltuin zelf. Het is eigenlijk niet zo heel ingewikkeld, maar je moet wel consequent zijn en het overal in doorvoeren.

Zo heb ik eens een grote commerciële speeltuin ontworpen en daar veel aandacht gegeven aan de toegankelijkheid en zelfs gesprekken gevoerd met een instituut voor blinden en slechtzienden over mijn ontwerp. Alles keurig uitgevoerd, ‘so far so good’. Tot het gebouw werd opgeleverd, een heel hip ontwerp, van een gerenommeerd architectenbureau. Beetje jammer dat de toiletten op de eerste verdieping zaten…zonder lift!

Ik streef ernaar om al mijn ontwerpen zo te maken dat iedereen er kan spelen, lekker samen spelen. Help je ook mee? Want samen komen we er wel!

 

Over de schrijver
Bomen klimmen, hutten bouwen, ze groeide op in Boskoop en was altijd buiten te vinden. Ook later tijdens haar studie Industrieel ontwerpen aan de TU Delft bleef zij geïnteresseerd in spelen. Zo specialiseerde zij zich in het ontwerpen van producten voor kinderen. In 1996 is ze onder eigen naam met haar studio begonnen. Hierin ontwierp ze speeltuinen met natuur en fantasie. In 2011 heeft ze Speelnatuur opgericht om voor iedereen het natuurlijk spelen bereikbaar te maken. Want ze is pas tevreden als elk kind kan spelen in de natuur, weer vies mag worden in de modder en met rode wangen thuis komt om verwonderd een mooi rupsje te laten zien. Eindelijk weet Suzanne wat ze later wil worden als ze groot is: een 'Verwonderaar!'
Reactie plaatsen